Ding 9

Als je al wat langer letterlijk over de (lands)grenzen heen werkt dan kun je niet anders dan met web 2.o werken. IFLA dwingt je op een positieve manier om met allerlei zaken aan de slag te gaan en dat rustig aan, stap voor stap. Ik ga al eerder aan dat het blog van Ivan Chew voor mij een fraai voorbeeld is, zeker gezien de kwalitatief goede foto's die hij van bibliotheek Charlesbourg heeft weten te plaatsen. Het is haast een vorm van sharing geworden maar biedt door het commentaar dat je erbij kunt schrijven veel meer dan sec de foto's belijken via Picarta en/of Flickr. Ook het gezamenlijk werken aan een document (zoals we dat bijvoorbeeld hebben gedaan met Guidelines Baby's en Guidelines Young Adults) dwingen je tot het wennen aan een Wiki en ben ik zover dat ik een van de eerste ben die roept: wel met Google Docs of Wiki graag! Bespaard zeeen van tijd en bovendien zie je zo snel wat er veranderd, aangevuld is, in een tekst. Het leuke van een Blog vind ik wel dat je je gedachten nou eens aan het toetsenbord toevertrouwd. En dat is voor iemand die gewend is veel dingen in haar eentje uit te denken (soms noodgedwongen omdat partner aan andere eind van de wereld zit) een prettige gewaarwording. Zoals met veel nieuwe dingen weet ik ondertussen wel van mezelf dat als ik dit niet netjes inrooster, dat ik er niet aan toe zal komen. Vastleggen in mijn agenda dus... geen smoesjes meer maar omzetten in actie.
Twijfels heb ik soms bij nut en noodzaak van alle blogs die bestaan. Het lijkt soms een hype en als je het niet doet mis je je klant etc. etc. Ik ben wel zo eigenwijs dat ik me steeds wil afvragen wat het nou eigenlijk toevoegd en wat mijn eigen blog aangaat: wie zit daar op te wachten? Maar voorlopig zie ik het maar als een vorm van kennisdeling en dat is zeker niet verkeerd.